cheep-site
تاریخ ۱۰ مرداد ۱۳۹۰
نویسنده  admin

A0600809

انجمن مدافعان حقوق بشر:

یک پایگاه اطلاع رسانی با بیان اتفاقات رخ داده در زندان ابوغریب، ۱۴ مورد از شکنجه ها در این زندان را به صورت مستند بیان می کند.

آمریکا در زندانهای خود در جهان برای گرفتن اعتراف یا موارد دیگر به شکنجه زندانیاه می پردازد. 
در این گزارش سلسله وار سعی شده لیستی از انواع شکنجه در این زندان ها بصورت مستند ارائه شود؛ شکنجه‌هایی که گاه شرح و بیان آنها در قالب کلمات و جملات نمی‌گنجد و از تصور آدمی خارج است. 

در چهارمین بخش از این مجموعه به سراغ مشاهدات زندانیان عراقی می‌رویم که در این زندان‌ها در بازداشت بسرمی‌بردند. 

* نمونه‌ای از شکنجه‌های زندان ابوغریب 

– واداشتن زندانیان به دراز کشیدن بر روی زمین و پریدن و جهیدن نظامیان آمریکایی با پوتین‌هایشان از روی بدن برهنه آنها. 
– برهنه کردن زندانیان و گرفتن عکس از زندانیان زن و مرد. 
– تقسیم زندانیان به چندین گروه و واداشتن آنها به انجام کارهای غیر اخلاقی. 
– واداشتن زندانیان به قرار گرفتن روی یکدیگر و تشکیل تپه‌ای از پیکرهای برهنه و عریان زندانیان به شکلی بسیار توهین‌آمیز. 
– واداشتن زندانیان مرد به تن کردن لباس‌های زیر زنانه یا گذاشتن آنها برسر. 
– متصل کردن سیم‌های برق به بدن‌های برهنه زندانیان یا قسمت‌های حساس بدن و لذت بردن از تکان‌های ناشی از برق گرفتگی در زندانیان. 
– بستن قلاده‌ سگ‌ها به گردن زندانیان و مرتبط کردن آن به یک زنجبر و کشیدن آنها بر روی زمین و واداشتن زندانی به ادای حرکات و صدای سگ‌ها. 
– استفاده از سگ‌های نظامی آموزش دیده برای به وحشت افکندن زندان و تکه و پاره کردن بدن‌ آنها. 
– تجاوز جنسی به زندانیان زن و برهنه نمودن و گرفتن عکس از آنها در برابر خانواده و بستگان زندانی. 
– گرفتن عکس‌های یادگاری توسط نظامیان آمریکایی در کنار اجساد قربانیانشان که همان زندانیان عراقی بودند که در اثر شدت شکنجه جان خود را از دست داده بودند. 

* شکنجه‌هایی ناجوانمردانه و روحی 

بسیاری از زندانیان آزاد شده از ابو غریب این شکنجه‌ها را بسیار شرافتمندانه توصیف کرده‌اند، چون از شکنجه‌هایی نام برده‌اند که شرافت و کرامت بشر را لگدمال کرده و جدای از آن که یک شکنجه بسیار دردناک جسمی است،‌ شکنجه‌ای روحی است که در ادامه به نمونه‌هایی از این شکنجه‌ها اشاره می‌شود، اگرچه تشریح برخی از آنها به دلیل بی‌شرمانه بودن آنها بسیار دشوار می‌نماید. 

– واداشتن مردان به انجام کارهای شنیع و ضد اخلاقی با یکدیگر. 
– آغشته نمودن چوبی به مواد شیمایی سوزاننده مانند اسید و وارد کردن آن در بدن زندانیان زن و مرد عراقی. 
– ضربه زدن به قسمت‌های حساس بدن و اعضای تناسلی مردان توسط چماق‌های بزرگ و سنگین یا باتوم. 
– ریختن مایعات سوزاننده مانند آب جوش یا آب خیلی سرد بر بدن برهنه زندانیان. 

* اعتراف گزارش تاگوبا به بربریت نظامیان آمریکایی 
ژنرال “آنتونیو تاگوبا ” مسئول تحقیق در پرونده زندان ابوغریب در یکی از گزارش‌هایش می‌نویسد: طی ماه‌های اکتبر تا دسامبر سال ۲۰۰۴ ارتش آمریکا شکنجه‌های جنون‌آمیز و وحشیانه و هولناکی مرتکب شد؛ و یکی از مقامات آمریکایی در تحلیل این شکنجه‌ها و کسانی که دست به آنها زده بودند، گفت که بی‌شک این بربرها و متوحش‌ها (خطاب به نظامیان آمریکایی) زندانیان عراقی را حیواناتی می‌پنداشته که شایستگی ندارند، با آنها برخوردی انسانی داشت. 

* مسئولان زندان در راس متهمان 
بر این اساس گزارش تاگوبا لیستی از نظامیان آمریکایی ارائه می‌دهد که در شکنجه‌های فوق دست داشتند که از آن میان باید به سرهنگ “گانیس کاربینسکی ” مسئول زندان، گروهبان “چارلز گارنر “، گروهبان “ایوان فردریک “، گروهبان “گاوال دیویز “، سرباز “جرمی سیوتز “، سرباز “لیندی آنگلند “، سرباز “مگان امپول ” و سرباز “سابرینا هرمن ” اشاره کرد. 

* اختصاص برنامه‌ای به زندان ابوغریب توسط یکی از شبکه‌های تلویزیونی آمریکا 
رسوایی این جنایت‌ها بعد از ظهر روز چهارشنبه ۱۸ آوریل سال ۲۰۰۴ از برنامه معروف تلویزیونی “۶۰ دقیقه ” که از شبکه اس. بی. اس. آمریکا تحت عنوان “شکنجه در زندان‌های عراق؛ نمونه زندان ابوغریب ” پخش می‌شد، با کمال وقاحت و در اوج بی‌شرمی به اطلاع جامعه جهانی رسید و در آن بعد از ظهر تمام جهانیان بر زندانیان زن و مرد ابو غریب که برهنه از سقف آویزان شده بودند یا چون سگ‌ها بر زمین کشیده یا مجبور به کارهای خلاف عفت می‌شدند، گریستند. 

* جهان برای ابو غریب و غربت زندانیانش می‌گرید 
جهان آن بعد از ظهر به حال زنان زندانی ابو غریب که پاکدامن و با عفت وارد زندان شدند، اما با شکم‌هایی برآمده از نطفه‌های زنا زادگان آمریکایی از زندان خارج شدند و یا خود دست به خودکشی زدند یا خانواده‌هایشان برای از بین بردن این ننگ و عار آنها را بی‌گناه و مظلومانه کشتند و بی‌صدا خاک کردند، خون گریست. 
جامعه بین المللی در حالی آن گزارش را که بیشتر به یک فاجعه شباهت داشت، نگریست که صدای التماس‌ها و خواهش‌ها و تمناها و مویه‌های زندانیانی را شنید که موی را تن هر موجود زنده‌ای راست می‌کرد و تصور آن ماورای گنجایش و ظرفیت عقل بشری بود؛ واقعا اگر تصاویر و حکایت‌ها تا این اندازه وحشتناک و هولناک‌ بودند، پس واقعیت‌ها چه بودند .. اگر عکس‌ها و فیلم و نوشته‌ها تا این اندازه از دیدن و خواندن این شکنجه‌ها لرزه بر اندام‌ها می‌اندازند، پس کسانی که تحت این شکنجه‌ها بوده و آنها را لحظه به لحظه و ساعت به ساعت و روز به روز و ماه به ماه و سال به سال تحمل می‌کردند، چه کشیدند. 

* واداشتن زندانیان به کارهای ناشایست با یکدیگر 
– زندانی “عبد الوهاب یوسف ” می‌گوید: یکی‌ از روزها چند نظامی آمریکایی مرا به اتاق تاریکی بردند و پس از برهنه کردن من، مرا وادار به انجام کارهای خلاف عفت و غیر اخلاقی با زندانی کردند که در آن سلول وجود داشت. 

* ایجاد تپه‌ها و تل‌هایی از انباشتن زندانیان بر روی هم 
– زندانی “سلیمان داوود ” حکایت خود را این‌گونه نقل می‌کند: تل‌ها و تپه‌هایی از زندانیان برهنه را می‌دیدم که واداشته می‌شدند، دست به کارهای غیر اخلاقی بزنند و “گرینز ” زندانبان آمریکایی به همراه دیگر نظامیان آمریکایی که در آنجا حضور داشتند و در میان آنها نظامیان زن آمریکایی نیز مشاهده می‌شدند، از زجر کشیدن و شکنجه شدن زندانیان به خاطر ارتکاب چنین کارهایی لذت برده و خنده‌های هستریک و جنون‌آمیز سرمی‌دادند. 

* واداشتن اعضای یک خانواده به کارهای غیراخلاقی با هم 
– زندانی “محمد جمعه ” چنین نقل می‌کند: افسر آمریکایی را دیدم که هفت‌تیر خود را به سوی گروهی از زندانیان عراقی گرفته بود که در میان آنها پدر و پسری بودند؛ وی آنها را از جمع آن زندانیان بیرون کشید و وادار به انجام کارهای ناشایست و غیراخلاقی‌اشان کرد .. صحنه دردناک اینجا بود که پدر و پسر به دست و پای آن افسر افتاده و با گریه به او التماس می‌کردند، آنها را از ارتکاب آن اعمال معاف کند. اما سنگدلی آن افسر متوحش و حیوان صفت به‌حدی بود که آن التماس‌ها و گریه‌ها در او اثر نمی کرد. 

* تحقیر زندانیان عضو یک خانواده با شکنجه آنها در مقابل هم 
– اما زندانی “صهیر الباز ” چنین تعریف می‌کند: پدر و پسری را نزد زندانیان آوردند که بر سرشان کیسه‌ای گذاشته بودند تا نتوانند، جایی را ببینند، آنها را برهنه کرده و سپس دست و پای آن پسر را که به نظر می‌رسید، بیش از ۱۴ سال نداشته باشد را بسته و در حالی که آن پسر از وحشت قالب تهی کرده بود و با صدای بلند گریه می‌کرد و به آنها التماس می‌نمود، او را چون توپی میان خود دست به دست می کردند و با هربار دست بدست شدن وی بر زمین می‌خورد و آنها به او می‌خندیدند و از این نوع شکنجه لذت می‌بردند، آنقدر این کار را با آن نوجوان انجام دادند که او از هوش رفت، وقتی دیدند او از هوش رفته سطل آب بسیار سردی آوردند و آن را برصورتش ریختند .. آب سرد او را به هوش آورد. 

پس از آن کیسه‌ها را هم از سر آن نوجوان و هم پدرش برداشتند، فاجعه برای آن پدر آن بود که آن نوجوانی که در حال شکنجه بود، فرزندش بود و سخت‌تر از آن می‌دید که او هیچ‌کاری برای نجات وی از دستش برنمی‌آید. اما آن نوجوان چون پدر خود را در آن وضعیت و برهنه مشاهده کرد، از خجالت و شرمندگی سر خود را به زیر انداخت و شروع به گریه کردند. 

* برهنه کردن زندانیان اولین گام هنگام آغاز باز جویی‌ها بود 
– می‌رسیم به زندانی “حیدر صابر “، صاحب همان عکس معروف که “لیندی آنگلند ” در کنار او برهنه عکس گرفته بود، وی درباره آن شکنجه می‌گوید: نظامیان آمریکایی دست و پا بسته و درحالی که کیسه سیاهی برسر داشتم و جایی را نمی‌دیدم مرا به اتاق بازجویی برده و شروع به برهنه کردن من کردند؛ در واقع برهنه کردن زندانیان اولین گام پیش از آغاز بازجویی بود تا بدان وسیله کرامت و حرمت زندانی را ازبین برده و شخصیت او را خورد کنند. 

* مرا وادار به کارهای غیراخلاقی کردند 
وی در ادامه می‌افزاید: وقتی مرا وارد اتاق بازجویی کردند، کیسه را از سرم برداشتم و از این که می‌دیدم یک افسر زن آمریکایی که “مایز ” نام داشت، در برابرم ایستاده جا خوردم، او به من دستور داد که نسبت به او ابراز احساس کنم و خود را در اختیار او قرار دهم، سپس دوباره آن کیسه را برسرم گذاشتند و بار دیگر وقتی آن را از سرم برداشتند، یکی از دوستان خود را مثل خود برهنه در برابر خودم دیدم که او را واداشته بودند در برابر من زانو زده و دست به کارهای ناشایست و غیراخلاقی بزند، ‌سپس مرا وادار کردند، دمر خوابیده و زندانی دیگری را آوردند و بعد از برهنه کردن او، وادارش کردند، بر روی من بخوابد و در تمام این مدت آنها از شکنجه کشیدن ما به این نحوه لذت می‌برده و قهقه مستانه سرمی‌دادند و در اوج خوشی از ما عکس می‌گرفتند. 

* آمریکایی‌ها حتی به مخالفان صدام هم رحم نکردند 
نکته مهم در این بود که حیدر صابر از جمله کسانی بود که به شدت از ورود آمریکایی‌ها به عراق استقبال کرده بود و در زمان دیکتاتوری صدام حسین ۸ سال را در زندان‌های رژیم بعث سپری کرده و متحمل انواع و اقسام شکنجه‌ها شده بود، به همین دلیل هنگامی‌که خود را اسیر و دربند آمریکایی‌ها مشاهده می‌کرد، بسیار غمگین و ناراحت می‌شد، چون آنها را فرشته نجات و آزادی خود تلقی می‌کرد. 

* واداشتن زندانیان به رفتار چون سگ‌ها 
حیدر در ادامه اعترافات خود می‌گوید: نظامیان آمریکایی مرا به همراه گروهی از زندانیان برهنه کرده و مجبور به انجام کارهای ناشایست کردند.. سپس آن نظامیان زندانیان را وادار کردند چون تلی از انسان‌های برهنه بر روی هم قرار گیرند.. بعد او را در برابر آن نطامی زن آمریکایی قرار داده که از آنها عکس می‌گرفت و به انها می‌خندید و از او خواستند، با وی باشد و با او عکس بگیرد و چون به این اقدام آنها اعتراض کرد، او را آن‌قدر مورد ضرب و شتم قرار دادند تا به خواسته آنها عمل کند، سپس طنابی به گردن او و دیگر زندانیان آنجا انداخته و از او خواستند، چون سگ رفتار کند.

منبع: فارس

 

Print Friendly, PDF & Email
توئیتر
فیسبوک
گوگل پلاس
کلوب

با کلیک روی +۱ سایت بشریت را در گوگل حمایت کنید